Desde CCOO denunciamos unha vez máis o modelo de xestión do sistema de protección de menores, profundamente deteriorado pola privatización, a falta de control por parte das administracións públicas e o abandono sistemático dos dereitos tanto dos menores como das persoas traballadoras.
A recente información publicada en EL PAÍS, que revela a investigación xudicial contra unha ONG encargada de acoller a uns 2.000 menores migrantes en Canarias, pon de manifesto o descontrol e a opacidade na xestión destes recursos. Esta situación non é un feito illado, senón a consecuencia directa dun modelo externalizado que prioriza a rendibilidade económica sobre a calidade da atención.
A progresiva privatización dos servizos de protección converteu a moitos centros en espazos onde prima a lóxica empresarial por encima do interese superior do menor. As administracións públicas, responsables últimas do benestar destes nenos, nenas e adolescentes, delegaron funcións esenciais sen establecer mecanismos de control efectivos nin garantir o cumprimento de estándares mínimos de calidade.
A isto súmase a precariedade laboral que sofren as persoas que atenden a estes menores. Desprotección das persoas traballadoras (agresións, riscos psicosociais etc.), contratos temporais, baixos salarios, alta rotación e falta de apoio institucional dificultan gravemente o desenvolvemento dun traballo de calidade, con consecuencias directas na atención aos menores. Esta precarización tamén alimenta a inseguridade, a sobrecarga emocional e o desgaste profesional de quen se dedica a un labor tan sensible como imprescindible.
Desde CCOO esiximos
- Unha auditoría pública e independente do sistema de protección de menores, especialmente dos recursos xestionados por entidades privadas.
- A reversión progresiva do modelo de externalización, recuperando a xestión directa por parte das administracións públicas.
- A mellora das condicións laborais e formativas dos profesionais do sector, garantindo equipos estables, cualificados e con cocientes adecuadas.
- A aplicación efectiva do interese superior do menor, asegurando contornas seguras, educativos e afectivos para o seu desenvolvemento integral.
Este novo caso non debe quedar nunha simple anécdota mediática. É o momento de afrontar con valentía unha reforma estrutural do sistema, poñendo no centro aos menores, aos profesionais e aos principios de xustiza social.